蔗尾蜂房

 
 

 
John Cornford (1915-1936)，英國詩人、共產主義者，其父F. M. Cornford(1874-1943)為任教於劍橋大學的古典學者、詩人，其母Frances(1886-1960)為生物學家達爾文(Charles Darwin)的孫女。John Cornford於就讀劍橋大學期間加入英國共產黨，1933年起在倫敦從事黨務工作，後參加西班牙內戰，曾加入POUM (馬克思主義者聯盟工人黨，Partido Obrero de Unificación Marxista)於西班牙北部阿拉貢(Aragon)地區活動，韋斯卡(Huesca)為該地區一古城，最後於1936年12月決定返回英國的前夕死於西班牙南部的Lopera。
 
 
 
韋斯卡
--[英國] John Cornford (1915-1936), [印尼] Chairil Anwar (1922-1949)譯, 羅浩原 轉譯
 
靈魂在失魂的世界中
親愛的靈魂，對你的思念
在我這邊來說是痛苦，
是會把注視凝住的身影。
黃昏時刻起了風，
提醒著秋季要到了。
我害怕偏離了會失去你，
我對我的害怕感到害怕。
在距韋斯卡的最後一里，
我們的驕傲只隔最後的藩籬，
思憶著呀，親愛的，帶著親密
我能想像你在我身邊。
又如果不幸的運命將攤平
我於淺淺的墓坑中，
要記著呀你盡其可能全部的好
還有我永恆的愛
 
 
 
Huesca
-- John Cornford, Chairil Anwar譯
Djiwa didunia jang hilang djiwa
Djiwa sajang, kenangan padamu
Adalah derita disisiku,
Bajangan jang bikin tindjauan beku.
Angin bangkit ketika sendja,
Ngingatkan musim gugur akan tiba.
Aku tjemas bias kehilangan kau,
Aku tjemas pada ketjemasanku.
Dibatu penghabisan ke Huesca,
Pagar penghabisan dari kebanggaan kita,
Kenanglah, sajang, dengan mesra
Kau kubajangkan disisiku ada.
Dan djika untung malang menghamparkan
Aku dalam kuburan dangkal,
Ingatlah sebisamu segala jang baik
Dan tjintaku jang kekal.
 
 
 
 
Huesca
--John Cornford
Heart of the heartless world,
Dear heart, the thought of you
Is the pain at my side,
The shadow that chills my view.
The wind rises in the evening,
Reminds that autumnis near.
I am afraid to lose you,
I am afraid of my fear.
On the last mile to Huesca,
The last fence for our pride,
Think so kindly, dear, that I
Sense you at my side.
And if bad luck should lay my strength
Into the shallow grave,
Remember all the good you can;
Don't forget my love.

 
 

美國詩人Conrad Potter Aiken (1889-1973)
[殘篇]
--[美國]Conrad Aiken (1889-1973)，Chairil Anwar譯
再沒什麼要說的了嗎？埋葬了所有的事情，
獨自坐著歇息，忍受著氣悶的胸膛
探出去張望，清點在窗口嬉戲的顏色
或再度享受牆上我們的朋友所贈的圖畫。
還是我們要談論被丈夫拋下的Ivy
他墜毀在沖繩島。或只是沉默不語
我們見證了日子變得光明、變得黑暗，
雲被風掌舵操縱
──不、不，我們不要跟著風
去遺忘、去記憶──
陌生的你、陌生的你
相遇時因為過去道路不曾交會
你瞠目、我瞪眼
陷入僵居因我們各自懷著秘密
你可曾眺望著海岸、眺望著
忘我地高高躍起？
還是仍舊
從一間病房被抬到另一間病房
從一個市鎮疏散到另一個市鎮？我
現在帶著1½個肺走著。
還有
曾經相信那絕對的問題……
但這些言論不就是為了揭開會議的序幕
加快白晝的到來嗎？不是嗎──
來吧我的愛
以真主阿拉之名，我們踩著地上密密麻麻的腳印，
講述關於被人民殺死的國王的故事；
將心攤平曝曬，照亮我們血的流向
仔細算計著敗局，仔細算計著
勝利。我已見證了
失望的日暮與令真主也一同垂淚的絕望
使數十位先知先覺者僵冷，破滅了夢，於墓中。
我曾一手握著時間，另一手握著空間
但被我混到一起以致失去了目標
我偏離了天賜的妻子越了軌，交接著
目光，我吻著頭髮，吸著變得乾巴巴的胸膛
你是我的愛──
振臂披覆上霧與光，來歷不清之物，
將我搶來的全數收贓，上帝的手腳──
訴說著呀我的愛人在這沙發上打開你的身體
為何你總是自昏暗中離去
從焦慮到焦慮間的暫歇；
訴說著太陽散放著苦澀的氣息。我們像這樣訴說著──
但已到了離去的時間，而我將離去
而我們將會記得、忘記、回想、保密些什麼
那些不是詩人不會理睬的部分。
．Conrad Aiken, Twentieth Century American Poetry, 1949. Hal. 234.
[Fragmen]
--Chairil Anwar譯
Tiada lagi jang akan diperikan? Kuburlah semua ihwal,
Dudukkan diri beristirahat, tahanlah dada jang menjesak
Lihat keluar, hitung-pisah warna jang bermain didjendela
Atau nikmatkan lagi lukisan didinding pemberian teman kita.
atau kita omongkan Ivy jang ditinggalkan suaminja,
djatuhnja pulau Okinawa. Atau berdiam sadja
Kita saksikan hari djadi tjerah, djadi mendung,
Mega dikemudikan angina
—Tidak, tidak, tidak sama dengan angina ikutan kita……
Melupakan dan mengenang—
Kau asing, aku asing.
Dipertemukan oleh djalan jang tidak pernah bersilang
Kau menatap, aku menatap
Kebuntuan rahsia jang kita bawa masing-masing
Kau pernah melihat pantai, melihat laut, melihat gunung?
Lupa diri terlambung tinggi?
Dan djuga
diangkat dari rumah sakit satu kerumah sakit lain
mengungsi dari kota satu kekota lain? Aku
sekarang djalan dengan 1 ½ rabu.
Dan
Pernah pertjaja pada kemutlakan soal……
Tapi adakah ini kata-kata untuk mengangkat tabir pertemuan
memperlekas datang siang? Adakah—
Mari tjintaku
Demi Allah, kita djedjakkan kaki dibumi pedat,
Bertjerita tentang radja jang mati dibunuh rakjat;
Papar-djemur kalbu, terangkan djalan darah kita
Hitung dengan teliti kekalahan, hitung dengan
teliti kemenangan. Aku sudah saksikan
Sendja keketjewaan dan putus asa jang bikin tuhan djuga turut tersedu
membekukan berpuluh nabi, hilang mimpi, dalam kuburnja.
Sekali kugenggam Waktu, Keluasan ditangan lain
Tapi kutjampurbaurkan hingga hilang tudju.
Aku bias nikmatkan perempuan luar batasnja, tjium
matanja, kutjup rambutnja, isap dadanja djadi gersang.
Kau tjintaku—
Melenggang diselubungi kabut dan tjaja, benda jang tidak menjata,
Tukang tadah segala jang kurampas, kaki tangan tuhan—
Bertjeritahah tjintaku bukakan tubuhmu diatas sofa ini
Mengapa kau selalu berangkat dari kelam kekelam
dari ketjemasan sampai ke-istirahat-dalam-ketjemasan;
tjerita surja berhawa pahit. Kita bertjerita begini—
Tapi sudah tiba waktu pergi, dan aku akan pergi
Dan apa jang kita pikirkan, lupakan, kenangkan, rahsiakan
Jang bukan-penjair tidak ambil bagian.
[Preludes to Attitude]
--Conrad Aiken (1889-1973)
IX
Nothing to say, you say? Then we'll say nothing:
But step from rug to rug and hold our breaths,
Count the green ivy-strings against the window,
The pictures on the wall. Let us exchange
Pennies of gossip, news from nowhere, names
Held in despite or honor; we have seen
The weather-vanes veer westward, and the clouds
Obedient to the wind; have walked in snow;
Forgotten and remembered-
................................................But we are strangers;
Came here by paths which never crossed; and stare
At the blind mystery of each to each.
You've seen the sea and the mountains? taken ether?
And slept in hospitals from Rome to Cairo?
Why so have I; and lost my tonsils, too;
And drunk the waters of the absolute.
But is it this we meet for, of an evening,
Is it this-
................................O come, like Shelley,
For god's sake let us sit on honest ground
And tell harsh stories of the deaths of kings!
Have out our hearts, confess our blood,
Our foulness and our virtue! I have known
Such sunsets of despair as god himself
Might weep for of a Sunday; and then slept
As dreamlessly as Jesus in his tomb.
I have had time in one hand, space in the other,
And mixed them to no purpose. I have seen
More in a woman's eye can be liked,
And less than can be known. And as for you-
O creature of the frost and sunlight, worm
Uplifted by the atom's joy, receiver
Of stolen goods, unconscious thief of god-
Tell me upon this sofa how you came
From darkness to this darkness, from what terror
You found this restless pause in terror, learned
The bitter light you follow. We will talk-
But it is time to go, and I must go;
And what we thought, and silenced, none shall know.
1935
(案:此篇後編入Preludes for Memnon, LIII)

荷蘭詩人Charles Edgar Du Perron (1899-1940)
[Somewhere]
--[荷蘭]E. Du Perron (1899-1940)，Chairil Anwar譯, 
或許現在我們成為朋友然後
明天可能就全都忘了：
你對我的好，超過應有的百分比
風吹過，拍拂如馨香薰艾
我卻將再像以前一樣
認出你來，然而這片刻
我願相信這一小塊天台
就是世界，甚至是世界的盡頭
全都堆疊在一起了
有我，你的朋友，和你，我的朋友──
灰色的天空，映出了呀紅色的他
就像以前在義大利那樣。
我們在一起但是都心知肚明：
一句輕於鴿毛的話；
我說「愛」，但我將會忘記
你曾講過：「啊，只戀愛一次嗎？」
別為了險些戀愛而變得暈頭轉向，
一切都將忘記宛如接受某種手術，
在掙扎之後，再度復原或癒合。
我是否說了「愛」。不像從前
也不如往常！它沒有撲打過來。
時代仍像一個瘋子所能夠的那樣捶打，
氣氛慘白而且悲哀漫延：
我以前的戲語攪亂了
對你的友誼平添了空虛。
[Somewhere]
--Chairil Anwar譯
Mungkin sekarang kita berkawan dan
besok boleh djadi semua terlupa:
baik kau padaku, persenan lebih dari semusti
baju mengusap, selempap setawar sedingin.
Aku toh ‘kan kembali seperti sebelum
mengenal kau, tapi djenak ini
'ku mau pertjaja terras ketjil ini
adalah Dunia, malahan batas Dunia.
Tumpukkanlah segalanja atas
bahwa aku kawanmu dank au kawanku—
langit berwarna kelabu, bajangkanlah dia merah
seperti dulu lagi di Italia.
Kita bersatu tapi sama tahu dan sadar:
Suatu kata lebih ringan dari bulu merpati;
kataku “tjinta”, tapi ‘ku kan lupa
pernah kau bilang: “Ah, tjuma sekali mentjinta?”
Djangan djadi pusing kerna njaris-bertjintaan ini,
semua ‘kan lupa kalau apa jang terbedah,
sehabis perdjuangan, sembuh atau terkatup lagi.
Aku tah menjebut “tjinta”. Tidak kajak dulu-dulu
djuga bukan jang sekali! Ini bukan terpaan.
Djaman masih bergedontjak segila bisa,
udara putjat dan bersedih terhampar:
'ku mainkan kata jang dulu mengharu
dalam persahabatan padamu pengisi hampa.
[Somewhere]
--E. Du Perron (1899-1940)
Misschien zijn wij nu vrienden, en misschien
zal morgen reeds alles vergeten zijn? -
wat goedheid van je: meer dan ik verdien,
een koele bries, een korte medicijn.
Ik zal weer zijn dezelfde die ik was
vóór ik je kende, en toch, in dit moment,
wil ik geloven dat dit smal terras
de Wereld is, en zelfs der Wereld end.
Laat heden hierin alles zijn vervat,
dat ik je vriend heet en jij mijn vriendin:
de lucht is grijs - geef het de purpren zin
die zoiets vroeger in Italië had!
Wij zijn vereend maar even wijs en weten:
een woord weegt lichter dan een duiveveer -
als 'k ‘liefde’ zei, zou ik kunnen vergeten
dat je me zei: ‘O, liefde komt één keer’ ....?
Wees niet bezorgd voor deze bijna-liefde;
zij gaat voorbij: als alles wat ons griefde -
geneest of sterft, na meer of minder strijd.
'k Zeg ‘liefde’ toch. 't Is niet als de andre keren;
ook niet als de Ene! - dit is geen verwijt.
Het uur is vol van al wat ‘kan verkeren’,
de lucht is vaal en pijnlijk uitgespreid:
ik speel het woord dat eertijds harten kliefde
in vriendschap uit tegen je ledigheid.
 

 
 

 

追求幸福之餘讀全天候的道路
◎ 印卡
道路的意象並不稀少，常譬況人生道途，又常隱含心中德志，例如《莊子‧讓王》底：「子曰：『君子通於道之謂通，窮於道之謂窮；今丘抱仁義之道以遭亂世之患，其何窮之為？故內省而不窮於道，臨難而不失其德。』」或若Frost的分岔兩方的道徑，凡、異的抉擇，但即使我如此析解、惻度也不能減損我閱讀Kama〈全天候的道路〉的樂趣。
全天候的道路 　　　 
--Kama
全天候的道路
並不能遮風擋雨
全仗其道如砥
反而不避谿谷丘陵
招惹許多風雨
全天候的道路
看似線性、線性、線性
前進、前進、前進
其實蜿蜒、分岔、交叉
往復、迴環、網狀
此日雲屋皓旰
遙想為國節用、為國舉才
宵衣旰食忘我修築
一個時代的一群人物
彼日風雨如晦
全天候的道路
西側樹叢的間隙
忽然掃射出
一線線凌厲的金光
擾亂了我的視野
忽現一片壯麗如馬賽克
恰好璀璨著的公墓
在發黑的公路
我完美地摩擦胎痕
宛如音軌
〈全天候的道路〉也許就這麼單純描述佈達陸棚的種種巷徑道途，台灣這狹小錯雜卻又稀鬆平常的場景，沿著高速公路過了高級住宅區也許下個進入眼簾的就是焚化爐、滿片的墳墓。也許不，如果這是作者內心的場景，我私心想，這又是怎樣的自信，可以出現一片壯麗如馬賽克│恰好璀璨著的公墓│在發黑的公路│可以完美地摩擦胎痕│宛如音軌？這麼讀自然會有一股膽顫，過度詮釋未結的人生。但，我總覺得讀著Kama的詩不得不這麼想起，黃遵憲曾說的「詩之外有事，詩之中有人。」Kama的詩中自有一位知識份子的形象，逼迫著「遙想為國節用、為國舉才宵衣旰食忘我修築一個時代的一群人物」這樣的文字出現，也毫不扞格。
身為一名讀者，Kama令人印象深刻的詩並不僅此一首，比如〈我仍是妳的最大在野黨〉、〈良心犯〉、〈這一行文字已被高鐵收購〉、〈寧靜的現代性〉。我不清楚是自我內心思考「現實」如何表現使我注目Kama這一類的詩，獨特而另闢蹊徑的寫實風格，還是其中諷諭的色彩。當我讀〈良心犯〉也許想起楊儒門也許想起翁山蘇姬，也許就是首單純的情詩。但我不得不說Kama詩中沒有因同情而無限上綱的憐憫，沒有改寫悲哀故事不自然的道德感，身為讀者或是身為創作者都可以感受到現實也可以不沉重、可以不是敵對的他者。也許得感謝Kama詩中理性所帶來的普遍性，每讀Kama的詩總像是經歷一場苦笑，多少也帶進我們自我的諒解。
當憐憫因缺乏切膚之痛，欠缺對主題的理解，許多的社會事件被鑲上詩歌的邊框，讀著〈全天候的道路〉看似線性、線性、線性，其實蜿蜒、分岔、交叉、往復、迴環、網狀......，也許不會像馬雅可夫斯基，喉嚨的力量撼動了世界，但顯然生命中次好的事物，也有機會博得生命的一笑。
註：
我仍是妳的最大在野黨 　　　 
--Kama
有些女孩的愛情席次很混亂
現任男友只佔35%
前任男友居然還有25%
連初戀情人都沒有泡沫化
固守著5%的戀情門檻
更可怕的是一些無黨籍的男人
高中暗戀的對象2席
辦公室的帥哥3席
性幻想用的偶像明星
還可以組個政團
但這些散兵遊勇影響不了
愛情的政治運作
最可怕的其實是女孩的父母
30%的婚姻安定聯盟
擁有否決權
有些女孩的愛情體制很理想
兩黨制,還時常政黨輪替
有些女孩則是一黨獨大
男友就是她的溫柔獨裁者
我不敢猜測
妳的情緒如何運作
我不想執政
也沒有影子內閣的企圖
我只願做忠誠的愛情在野黨
紓解妳模糊的中間情緒
戀情受杯葛時我聽妳的傾訴
執政黨過半時我甘願萎縮
只要舊情依依
我仍是妳永遠的在野黨
良心犯 　　　 
--Kama
「難道我們真的就不可能出現一個幸福沒有發生、願望沒有實現的解放？
一如壓迫沒有被揚棄(Aufheben)，一個相對而言高水準的生活還是可能的
一樣？」--哈伯瑪斯(Jurgen Habermas)
我不是個會逗小孩笑的人
更不知該如何嚇小孩哭
我是個，容易被小孩欺負的人
現在這裡，已經沒有良心犯了
我偽造她的墓碑，以此為業
她被聲稱已死亡了、流亡了、流產了
把歷史性從幸福主義的辯證中剔除
幸福帶來幸福的末世學
便不可推翻、沒必要推翻、毫無被推翻的條件
難道因為她的關係，我與那些男子們
建立了安蒂剛妮式的兄弟/相殘關係了嗎？
她是我的學妹，但我也是她的師父
不幸的監牢也是幸福的學園
若找不到她的墓地
反而會構成嚴重的政治事件
我又在…自掘墳墓了
哀怨的人總是繼續哀怨下去
她才是唯一沒有背叛任何一方的人
當她失去了實際的革命用途
幸福貶抑到政治的層面
我和善政的理想型都未曾保護過她
但事實上她成功了
正過著相對而言高水準的生活
我被揚棄
良心犯總是能找到屬於自己的監牢
「獲得幸福」是時代的術語，反映出對她的嘲諷
她與我沒有私怨，只有公仇
這一行文字已被高鐵收購 　　　 
--Kama
這一行文字已被高鐵收購
這一行文字已被隱形戰機轟炸
這一行文字已被公投否決
這一行文字已被SNG直播
這一行文字已被現代藝術家裝置
這一行文字已被內線交易
這一行文字已被保險公司理賠
這一行文字已被讀者閱讀
這一行文字並不存在
這一行文字存在在並不存在之中
這一行文字已被古蹟保存
這一行文字已被拿去罵人
這一行文字增值了
寧靜的現代性 　　　 
--Kama
清晨五點鐘
我趴在床上，竊聽
排水管的呻吟、
煤氣管的嘆息與自己砰然的心
有兩台洗衣機在顫抖、
哆嗦並危殆地嗚鳴不停
瓦斯爐咳嗽了一小節
噴濺出水藍的火焰
騷亂的麻將牌持續迴旋、
攪動、急轉個不停
某處一架電視機還嘟囔著
晚春之夜苦短
我聽診到抽水馬桶正在吞嚥
各色噁心的流行
頓時脹氣的化糞池打起咯來
斷斷續續哼哼唧唧
冷氣機一直在操作
大樓的人工呼吸
抽風機打了連環噴嚏
緩不過氣如颶風得了肺癆病
鏽黃的自來水仍在失血
滲出貧血的管線、滲入
叛服無常的牆縫，暗殖
嗡鳴吸血的蚊子
這是個寧靜的早晨…
月亮落下
太陽升起
沒有鳥鳴