蔗尾蜂房

暮光中歸來的水手
--Asahan Alham (1938- )，羅浩原 譯

金黃的陽光灑落
將此段旅程引領至
這座城市的外門
雖然尚未至海
海的氣息已經觸動了嚮往
繼而綻裂如抵岸漣漪
又隨即靜了下來
我即將被迎入海港的堤防
我將與誰共享
這神聖的恩賜
夕陽照著一艘艘穩定航行的船舶
公路與運河筆直並列
滑行的汽車伴隨著引擎聲與汽油味
海防並非丹戎不碌或馬辰港*
但對漂泊的心而言全都宛如異境
車輪在平地飛轉但我航行在夢中
像這樣的暮光我從小就已熟知
在昔日我綠草如茵的海岸
晚風捎來母親的呼喚
回家吧我的孩子，你玩得太久了
我總是在路上跑
我是個一出門就忘了回家時間的人
所以現在懲罰來了
我母親的呼喚尚未消失
我玩得太入迷
此際尚有夕陽餘暉
但一切都已枉然
當我回去時
母親的臉孔已消失不見


*海防港(Hai Pong)位於紅河三角洲的東北側，是越南北部最大港；丹戎不碌(Tanjung Priok)位於爪哇島西北部，是印尼首都雅加達的外港；Banjarmasin華譯馬辰港，是婆羅洲東南端面對爪哇海的大港，印尼南加里曼丹省的省會。


Kelasi Pulang Senja
--Asahan Alham (1938- )

Curahan sinar kuning suasa
Mengantar ini perjalanan
Hingga gerbang batas kota
Laut belum nampak walaupun
Nafasnya sudah menerpa kerinduan
Lalu pecah bagai riak-riak yang mendarat
Sebentar lagi sunyi
Akan menjemput di pagar pelabuhan
Bersama siapa akan kunikmati
Ini anugerah ilahi
Sinar-sinar senja perahu-perahu yang mantap berlayar
Jalan dan terusan lurus bersampingan
Kendaraan meluncur ramah bunyi mesin dan bau bensin
Hai Pong bukan Tanjung Priok atau Banjarmasin
Namun semuanya telah asing di hati yang berkelana
Roda-roda lancar di kerataan tapi aku berlayar bersama mimpi
Senja-senja yang begini aku kenal sejak belia dinihari
Pantaiku hijau daun dan berdaun hijau
Angin magrib melayangkan suara bunda yang memanggil
Pulang anakku, terlalu lama kau bermain
Aku yang selalu berjalan
Aku manusia pergi yang selalu lupa waktu kembali
Dan beginilah hukuman itu datang
Suara bundaku tak hilang hilang
Terlalu asyik aku bermain
Kini masih senja
Tapi juga sudah sia-sia
Bila kembali
Hilang sudah wajah bunda



Awal Kembara, ed., Di Negeri Orang: Puisi Penyair Indonesia Eksil, Jakarta: Amanah-Lontar, 2002, p.65.

三島*
--Asahan Alham (1938- )，羅浩原 譯

這三座山的天氣變換不定
宛如少女邁入某個年紀
露水與霧氣迅即充盈了臟腑
不覺間過了數日，即便是正在蜜月期
有時亦摻雜著膽囊的苦石

白霧走後來了間歇的雨絲
寒冷將砰砰的心跳調節回原本的節奏
覆蓋在肺和氣管的河內的塵灰
就像全被排去消殺個乾淨
三島——真是治巴亭區**囂囂人潮的強效藥

對棲止在這金色角錐上的流浪者而言
被這美景盪漾的心卻仍躊躇著
明日我要將內心不豫之處全部號召說服

熱啊熱到刺痛，河內的太陽
渴望的清風從未吹來
颱風倒是不請自來

休再欲求三島了
除非她主動來邀




* 三島（Tam Đảo）：三島山，簡稱三島，位於越南河內市西北，紅河中游的永福省（Vĩnh phúc），是與沙壩（Sa Pa）、大叻（Đà Lạt）齊名的越南三大避暑勝地之一。由天市（Thien Thi）、石盤（Thach Ban）、扶義（Phu Nghia）三座山峰組成，遠看有如三座小島，故名三島山。

** 巴亭（Ba Đình）：越南首都河內市下轄之一區，為政府部門之集中地。


Awal Kembara, ed., Di Negeri Orang: Puisi Penyair Indonesia Eksil, Jakarta: Amanah-Lontar, 2002, p.67.





Tam Dao
--Asahan Alham (1938- )

Tiga gunung dengan pertukaran cuaca
Bagai perawan yang menginjak dewasa
Embun dan kabut mempercepat pengisian perut
Hari-hari hilang tak terasa walau bulan madu
Terkadang tercampur pasir pahit dari empedu

Kabut putih hilang datang diseling untaian hujan
Kesejukan mengatur detak jantung ke irama semula
Debu-debu Hanoi yang melapisi paru dan pipa nafas
seperti lepas tercuci bablas bersih terkuras
Tam Dao—obat kuat orang-orang kuat disekitar Ba Dinh

Bagi kelana yang bertengger di atas tanduk kencana
Hati tetap saja mendua dibuai indahnya pemandangan
Besok aku iakan lagi semua seruan yang tak kena di hati

Panas-panas menyengat. Matahari di Hanoi
Angin yang didamba tak pernah tiba.
Topan datang tak pernah diundang

Jangan idamkan Tam Dao
Kecuali ia datang mengundang




Tam Dao*
--Asahan Alham (1938- ), translated by Hao-yuan Lo

The three mountains are in ever changing weather
Like a girl grows up to a certain age
Dews and fogs filled my abdomen rapidly
Days slipped without notice, even though I was in honeymoon
Bitter gallstones were mixed in occasionally

After the white fog went away, came the intermittent strings of rain
Coldness made the rhythm of my heart beats back to normal
The dusts of Hanoi covered on my lungs and pipes
Seemed have all been eliminated and washed away
Tam Dao——what a powerful potion for Ba Dinh’s** turmoil crowds

For a wanderer who perched upon this golden horn
Swayed by the beautiful scenery, however, my heart was still hesitant
Tomorrow I would make it appeal to all my inner awkwardness

Hot and sting. The sun of Hanoi
The breeze I want never arrive
Only comes the typhoon that nobody welcomes

I should not desire Tam Dao anymore
Unless she comes to invite me






* Tam Dao (three islands) is a famous mountain resort in Vietnam some two hours’ drive northwest of the capital Hanoi. Looking from afar, the three peaks of its mountains look like three islands.

** Ba Dinh is an urban district of Hanoi, where most of the government offices and embassies are located.

 

 
 
Asahan Alham (1938- )
夜半乘船自鴻基至海防
--Asahan Alham (1938- )，羅浩原 譯
沉靜的暮光詩人
潑灑金箔於開始變幻不定的雲上
然後將之掛在桅杆頂端
黑暗聚攏起來準備呈現月色
波濤怒吼著報導一件件戰死的消息
捲髮的海浪撫摸著異國的水手為其添上兩道悲傷
船即將返抵碼頭
波濤就要將浪花安放到黑闇的海底
異國水手湧出的悲傷化為串串滑落的夢
他卸下的熱望化為文字之海與汪洋般的抱負
但錨爪就勾在他的心中央
錨纜另一端繫著的是徒留母親空等的籬舍
因為現在只有大海能讓人枕在它的膝上
那裡盡是島嶼、白色的珊瑚礁與黃銅色的沙
嘿，你這流離失所的水手
勝利的消息與煙火慶典在這片大地又有何意義
你航行在自己的眼淚上
Pelayaran Malam dari Hong Gai ke Hai Phong
--Asahan Alham (1938- )
Senja-senja kesunyian penyair
Terburai menyepuh awan yang mulai bersalin
Lalu terkait di ujung-ujung tiang kapal
Kegelapan terpusat menyiapkan peragaan bulan
Deru ombak mengabarkan berita-berita kematian dari medan pertempuran
Laut yang ikal membelai pelayar asing berbekal dua kerat nestapa
Kapal akan kembali merapati dermaga
Ombak akan menyandarkan buihnya di pangkalan keruh hitam
Pelayar asing meniup dukanya jadi mimpi-mimpi berderai
Dirombaknya kerinduan jadi laut kata dan gairah yang melaut
Tapi garpu sauh menancap di buah jantungnya
Ujung talinya tertambat di pagar rumah bunda yang sia-sia menanti
Karnanya kini cuma segara menawarkan haribaannya
Di mana itu semua pulau-pulau, karang-karang putih, pasir-pasir tembaga!
Hei, kau pelaut terusir
Apa arti berita kemenangan dan pesta bunga api di bumi ini
Kau sedang berlayar di telaga air matamu sendiri
Awal Kembara, ed., Di Negeri Orang: Puisi Penyair Indonesia Eksil, Jakarta: Amanah-Lontar, 2002, p.68.
作者簡介：
Asahan Alham (1938- )，原名Asahan Aidit，是印尼共產黨(PKI)的重要領導人Dipa Nusantara Aidit (1923-1965)的幼弟。1964年秋季印尼共產黨曾派遣14名幹部到北越接受游擊隊作戰訓練，Asahan很可能也是其中一員。1965年9月30日，印尼共產黨發動政變，但隨即遭蘇哈托領導的軍隊擊敗，D.N. Aidit逃到日惹，於同年11月22日被擊斃。這段時間Asahan轉赴莫斯科Lomonosov University留學，1965年取得歷史語言學(Philology)碩士學位，其後又回到越南留學、居留了17年，在河內國家大學(Hanoi State University)取得越南文學博士學位。1984年得到政治庇護移居荷蘭，才開始出版文學作品。Asahan的二哥Sobron Aidit (1934-2007)亦是作家，1964年起應邀在北京外語學院教授印尼文學，但在文化大革命期間(1966-76)亦遭下放農村，1979年才回到北京任電台播音員與編輯。1981年移居法國巴黎。Asahan Alham的作品大部分發表在歐洲印尼流亡作家的刊物《方向》(Arah)、《競技場》(Arena)與《創作》(Kreasi)，，1998年出版詩集 《23首詩哭悼「越池」市》 (23 Sajak Menangisi Viet Tri, Jakarta: Pustaka Jaya, 1998)，2001年出版以越戰時期為背景的小說《戰爭與花》(Perang dan Kembang, Jakarta: Pustaka Jaya, 2001)，2006年出版記述他在蘇聯與越南經歷的自傳，《愛情、戰爭與幻像：從莫斯科到河內》(Cinta, Perang, dan Ilusi antara Moskow-Hanoi, Depok, Indonesia: Lembaga Humaniora, 2006.)
參考資料：
John H. McGlynn & A. Kohar Ibrahim, ed., Menagerie 6: Indonesian Fiction, Poetry, Photographs, Essays, Jakarta: The Lontar Foundation, 2004.
David T. Hill, “Knowing Indonesia from Afar: Indonesian Exiles and Australian Acadamics,” presented to the 17th Biennial Conference of the Asian Studies Association of Australia in Melbourne 1-3 July 2008.
accessed 16 May 2013.
Victor M Fic, Anatomy of the Jakarta Coup: October 1, 1965, Jakarta: Yayasan Obor Indonesia, 2005, P.76 & 284.

 
 
Asahan Alham記述他在蘇聯與越南的經歷的自傳，《愛情、戰爭與幻像：從莫斯科到河內》(Asahan Alham Aidit, Cinta, Perang, dan Ilusi antara Moskow-Hanoi, Depok, Indonesia: Lembaga Humaniora, 2006.)
河西艮有村，1968
--Asahan Alham (1938- )，羅浩原 譯
距上次我倆相聚的時間
已有三十年了
如今妳已皺紋滿面
而我連腰都很懶得彎了
妳的孫子有幾個了？
我頭腦中的老照片並未扭曲變形
愛情並未因時間而生苔或乾枯
把壓在我倆身上的年歲喚作回憶吧
偶爾我會在逸出的夢中與妳重逢
自千百偶然的夢中逸出之夢
縱然相隔千萬里
我倆未互擲微笑已歷數十花季
妳青春常駐的身體仍散放著慾火
戰爭早已打完
貧困卻仍深固難拔
我知道妳丈夫已經升將軍了
即使如此也無所謂
唯獨妳的激情為我倆禁忌的愛留下烙痕
Desa Can Huu Ha Tay, 1968
--Asahan Alham (1938- )
Sejak waktu-waktu kita berkumpul
Sudah hampir tiga puluh tahun
Kini kau dengan kerut-kerutmu
Aku dengan pinggang yang malas membungkuk
Berapa cucumu?
Gambaran tua tak terbias di kepala
Cinta yang tak berlumut atau kering oleh waktu
Katakanlah kenangan untuk kita yang sudah diberati usia
Adakalanya kutemui kau dalam mimpi-mimpi yang tersesat
Di antara ribuan mimpi yang tak direncanakan
Walau telah ribuan mil terpisah
Puluhan musim bunga tak saling melemparkan senyuman
Tubuhmu awet-awet saja memancarkan berahi
Perang telah lama selesai
Kemiskinan tak juga terbenahi
Itu aku tahu meskipun suamimu jendral sekalipun
Itupun tak jadi soal
Yang membekas cuma gairahmu pada cinta kita yang tabu
Awal Kembara, ed., Di Negeri Orang: Puisi Penyair Indonesia Eksil, Jakarta: Amanah-Lontar, 2002, p.66.
Can Huu Ha Tay Village, 1968
--Asahan Alham, translated by Harry Aveling
Almost thirty years have passed
Since our meetings,
Now you have wrinkles
And I can scarcely bend over,
How many grandchildren do you have?
The old picture have not faded from our minds
Time has neither destroyed or dimmed our love
Call them souvenirs for our old age.
Sometimes I meet you when I am lost in my sleep
Among thousands of other unexpected dreams
Even though we are thousands of miles apart
Three decades cannot dim your smile
Your slender body filled with desire.
The war finished a long time ago
But our two countries are still poor.
I know, your husband is a general now,
It makes no difference.
I am indelibly marked by your passion
For our forbidden love.
John H. McGlynn & A. Kohar Ibrahim, ed., Menagerie 6: Indonesian Fiction, Poetry, Photographs, Essays, Jakarta: The Lontar Foundation, 2004.