蔗尾蜂房

 

Agam Wispi (1930-2003)
一對老友
--Agam Wispi (1930-2003)
致謝里夫丁
啊，我們當時都還年輕
同樣進取、同樣矯健、同樣大膽
同樣說個不停，同樣騙過查票員混進戲院
而今同樣白髮蒼蒼，同樣子孫滿堂，夫復何求？
同樣蹲過苦牢
同樣領教過猛烈的地獄之火
幹！管它有沒有天堂？！
與老友見面比上什麼天堂都好
Dua Sahabat Lama
--Agam Wispi (1930-2003)
untuk Sjarifuddin
ah, sama-sama muda kita ketika
sama giat sama lincah sama berani
sama cerewet, di bioskop sama menipu penjaga pintu
kini kepala sama beruban, sama beranak-cucu, mau apa lagi!
sama-sama masuk ke purgatorio
sama menempuh biadabnya inferno
persetan! Ada atau tidak itu paradise?!
ketemu sahabat lama mahabagia daripada di surga mana pun!
Awal Kembara, ed., Di Negeri Orang: Puisi Penyair Indonesia Eksil, Jakarta: Amanah-Lontar, 2002, p.42.
Two Old Friends
--Agam Wispi (1930-2003), translated by Harry Aveling
for Sjarifuddin
we were young then,
both strong, lively, and daring
we stuck into the movies together,
past the unwitting guard
now we are old and grey, we have grandchildren,
we have lived full lives
we have been through purgatory
experienced the heat of the inferno
damn! Is there a heaven or not?
meeting an old friend produces more pleasure than any paradise
John H. McGlynn & A. Kohar Ibrahim, ed., Menagerie 6: Indonesian Fiction, Poetry, Photographs, Essays, Jakarta: The Lontar Foundation, 2004, p.103.

 

 
 
Asahan Alham (1938- )
夜半乘船自鴻基至海防
--Asahan Alham (1938- )，羅浩原 譯
沉靜的暮光詩人
潑灑金箔於開始變幻不定的雲上
然後將之掛在桅杆頂端
黑暗聚攏起來準備呈現月色
波濤怒吼著報導一件件戰死的消息
捲髮的海浪撫摸著異國的水手為其添上兩道悲傷
船即將返抵碼頭
波濤就要將浪花安放到黑闇的海底
異國水手湧出的悲傷化為串串滑落的夢
他卸下的熱望化為文字之海與汪洋般的抱負
但錨爪就勾在他的心中央
錨纜另一端繫著的是徒留母親空等的籬舍
因為現在只有大海能讓人枕在它的膝上
那裡盡是島嶼、白色的珊瑚礁與黃銅色的沙
嘿，你這流離失所的水手
勝利的消息與煙火慶典在這片大地又有何意義
你航行在自己的眼淚上
Pelayaran Malam dari Hong Gai ke Hai Phong
--Asahan Alham (1938- )
Senja-senja kesunyian penyair
Terburai menyepuh awan yang mulai bersalin
Lalu terkait di ujung-ujung tiang kapal
Kegelapan terpusat menyiapkan peragaan bulan
Deru ombak mengabarkan berita-berita kematian dari medan pertempuran
Laut yang ikal membelai pelayar asing berbekal dua kerat nestapa
Kapal akan kembali merapati dermaga
Ombak akan menyandarkan buihnya di pangkalan keruh hitam
Pelayar asing meniup dukanya jadi mimpi-mimpi berderai
Dirombaknya kerinduan jadi laut kata dan gairah yang melaut
Tapi garpu sauh menancap di buah jantungnya
Ujung talinya tertambat di pagar rumah bunda yang sia-sia menanti
Karnanya kini cuma segara menawarkan haribaannya
Di mana itu semua pulau-pulau, karang-karang putih, pasir-pasir tembaga!
Hei, kau pelaut terusir
Apa arti berita kemenangan dan pesta bunga api di bumi ini
Kau sedang berlayar di telaga air matamu sendiri
Awal Kembara, ed., Di Negeri Orang: Puisi Penyair Indonesia Eksil, Jakarta: Amanah-Lontar, 2002, p.68.
作者簡介：
Asahan Alham (1938- )，原名Asahan Aidit，是印尼共產黨(PKI)的重要領導人Dipa Nusantara Aidit (1923-1965)的幼弟。1964年秋季印尼共產黨曾派遣14名幹部到北越接受游擊隊作戰訓練，Asahan很可能也是其中一員。1965年9月30日，印尼共產黨發動政變，但隨即遭蘇哈托領導的軍隊擊敗，D.N. Aidit逃到日惹，於同年11月22日被擊斃。這段時間Asahan轉赴莫斯科Lomonosov University留學，1965年取得歷史語言學(Philology)碩士學位，其後又回到越南留學、居留了17年，在河內國家大學(Hanoi State University)取得越南文學博士學位。1984年得到政治庇護移居荷蘭，才開始出版文學作品。Asahan的二哥Sobron Aidit (1934-2007)亦是作家，1964年起應邀在北京外語學院教授印尼文學，但在文化大革命期間(1966-76)亦遭下放農村，1979年才回到北京任電台播音員與編輯。1981年移居法國巴黎。Asahan Alham的作品大部分發表在歐洲印尼流亡作家的刊物《方向》(Arah)、《競技場》(Arena)與《創作》(Kreasi)，，1998年出版詩集 《23首詩哭悼「越池」市》 (23 Sajak Menangisi Viet Tri, Jakarta: Pustaka Jaya, 1998)，2001年出版以越戰時期為背景的小說《戰爭與花》(Perang dan Kembang, Jakarta: Pustaka Jaya, 2001)，2006年出版記述他在蘇聯與越南經歷的自傳，《愛情、戰爭與幻像：從莫斯科到河內》(Cinta, Perang, dan Ilusi antara Moskow-Hanoi, Depok, Indonesia: Lembaga Humaniora, 2006.)
參考資料：
John H. McGlynn & A. Kohar Ibrahim, ed., Menagerie 6: Indonesian Fiction, Poetry, Photographs, Essays, Jakarta: The Lontar Foundation, 2004.
David T. Hill, “Knowing Indonesia from Afar: Indonesian Exiles and Australian Acadamics,” presented to the 17th Biennial Conference of the Asian Studies Association of Australia in Melbourne 1-3 July 2008.
accessed 16 May 2013.
Victor M Fic, Anatomy of the Jakarta Coup: October 1, 1965, Jakarta: Yayasan Obor Indonesia, 2005, P.76 & 284.

 
 
Asahan Alham記述他在蘇聯與越南的經歷的自傳，《愛情、戰爭與幻像：從莫斯科到河內》(Asahan Alham Aidit, Cinta, Perang, dan Ilusi antara Moskow-Hanoi, Depok, Indonesia: Lembaga Humaniora, 2006.)
河西艮有村，1968
--Asahan Alham (1938- )，羅浩原 譯
距上次我倆相聚的時間
已有三十年了
如今妳已皺紋滿面
而我連腰都很懶得彎了
妳的孫子有幾個了？
我頭腦中的老照片並未扭曲變形
愛情並未因時間而生苔或乾枯
把壓在我倆身上的年歲喚作回憶吧
偶爾我會在逸出的夢中與妳重逢
自千百偶然的夢中逸出之夢
縱然相隔千萬里
我倆未互擲微笑已歷數十花季
妳青春常駐的身體仍散放著慾火
戰爭早已打完
貧困卻仍深固難拔
我知道妳丈夫已經升將軍了
即使如此也無所謂
唯獨妳的激情為我倆禁忌的愛留下烙痕
Desa Can Huu Ha Tay, 1968
--Asahan Alham (1938- )
Sejak waktu-waktu kita berkumpul
Sudah hampir tiga puluh tahun
Kini kau dengan kerut-kerutmu
Aku dengan pinggang yang malas membungkuk
Berapa cucumu?
Gambaran tua tak terbias di kepala
Cinta yang tak berlumut atau kering oleh waktu
Katakanlah kenangan untuk kita yang sudah diberati usia
Adakalanya kutemui kau dalam mimpi-mimpi yang tersesat
Di antara ribuan mimpi yang tak direncanakan
Walau telah ribuan mil terpisah
Puluhan musim bunga tak saling melemparkan senyuman
Tubuhmu awet-awet saja memancarkan berahi
Perang telah lama selesai
Kemiskinan tak juga terbenahi
Itu aku tahu meskipun suamimu jendral sekalipun
Itupun tak jadi soal
Yang membekas cuma gairahmu pada cinta kita yang tabu
Awal Kembara, ed., Di Negeri Orang: Puisi Penyair Indonesia Eksil, Jakarta: Amanah-Lontar, 2002, p.66.
Can Huu Ha Tay Village, 1968
--Asahan Alham, translated by Harry Aveling
Almost thirty years have passed
Since our meetings,
Now you have wrinkles
And I can scarcely bend over,
How many grandchildren do you have?
The old picture have not faded from our minds
Time has neither destroyed or dimmed our love
Call them souvenirs for our old age.
Sometimes I meet you when I am lost in my sleep
Among thousands of other unexpected dreams
Even though we are thousands of miles apart
Three decades cannot dim your smile
Your slender body filled with desire.
The war finished a long time ago
But our two countries are still poor.
I know, your husband is a general now,
It makes no difference.
I am indelibly marked by your passion
For our forbidden love.
John H. McGlynn & A. Kohar Ibrahim, ed., Menagerie 6: Indonesian Fiction, Poetry, Photographs, Essays, Jakarta: The Lontar Foundation, 2004.
 
 

 
Abdul Hadi W. M. (1946- )
對話
--Abdul Hadi W. M. (1946- )
在威尼斯，正如阿玉所說：秋天總是
驟降。而在香港，這裡的夜晚仍然炎熱
桃樹枝蔓到床帷陰影的邊緣
在外交官們下榻的旅館
他也想讓妳，讀到新聞報導
尼克森的北京之旅，或是
聽聽鮑勃．迪倫的歌。光游移在
壯麗的夕照
與許多霓虹燈之間，晚風
漸漸拂淨了港口
他糾結的頭髮被風吹拂
隨著窗簾披散。船開動的汽笛聲
與深夜快車向北而去
但我不能確知
為何天空如此騷然
這時一群青年朝我唱著
越戰、孟加拉、比亞法…
這群青年說話的臉孔傾訴著
北京猿人
業已絕跡
在威尼斯，正如阿玉所說：秋天總是
驟降。而在香港、東京、西貢、達卡、特拉維夫、雅加達
外交官們已離開了談判桌
我聽著鮑勃．迪倫的歌
啜飲著烈酒
渾然不覺
1971
Conversation
--Abdul Hadi W. M. (1946- ), translated by Harry Aveling
In Venice, says Giok, autumn
pounces. In Hongkong, in summer
peach trees stretch to the edge of your bed
in the same hotels diplomats sleep in
He thinks of you, reading about Nixon
in Peking, listening to
Bob Dylan. The lamps swim
in the twilight
among the neon lamps
and the purging wind
His hair tangles in the wind
at the balcony. Ships move
the night-train sings
I cannot say why the sky seems to tremble
as a bunch of teenagers sing just for me,
about Vietnam, Bangla Desh, Biafra…
their faces remind me
of Sinanthropus Pekinensis
In Venice, says Giok, autumn
pounces. In Hongkong, Tokyo, Saigon, Dacca, Tel Aviv, Jakarta,
diplomats leave their conference tables
I listen to Bob Dylan
and sip my drink
confused
Harry Aveling, trans., Ajuna in Meditation: Three Young Indonesian Poets, Calcutta: Writers Workshop, 1976, p.47.
Percakapan
--Abdul Hadi W. M.
Di Venus, kata Giok: ada musim gugur
rebah. Dan di Hongkong pada malam musim panas ini
pohon-pohon persik mencapai batas bayang-bayang kelambu hotel
yang ditinggalkan diplomat-diplomat itu
dan ia ingin pula kepadamu, membacakan berita
perjalanan Nixon ke Peking, atau
mendengarkan Bob Dylan, cahaya berenang,
antara senja yang megah
dengan lampu-lampu neon, angin malam
mulai membersihkan pelabuhan
rambutnya kusut dan angin menggeraikannya
pada langsai jendela. Peluit kapal bergerak
dengan ekspres malam yang berangkat ke Utara
tapi aku tak tahu benar
mengapa angkasa begitu bergetar
ketika sejumlah pemuda menyanyikan untukku
perang Vietnam, Bangla Desh, Biafra . . . . . .
sejumlah pemuda dengan wajah yang berkata dan mengatakan
tentang Sinanthropus Pekinensis
yang binasa
di Venus, kata Giok: ada musim gugur
robah. Di Hongkong, Tokyo, Saigon, Dacca, Tel Aviv, Jakarta
para diplomat meninggalkan meja perundingan
aku mendengarkan Bob Dylan
dan meneguk minuman kerasku
tak tahu
1971
Abdul Hadi Widji Muthari, Potret Panjang Soerang Pengunjung Pantai Sanur: Kumpulan Sajak (1967-1971), Jakarta: Pustaka Jaya, 1975, p.25.
 
 

 
 
晚上八點
--Sitor Situmorang (1924- )，羅浩原 譯
致法蘭西絲
曾夢想妳會從另一個大陸過來找我
一年年盼著消息——杳無音信
當妳來時，會像一位忠實的情人、
古代傳說中的英雄
越過高山與大海
飛越大陸
追求愛與友誼
堪配阿周那王子
我夢想著妳的到來
設法能讓這世界相信
有必要給兩個人、
來自兩個大陸與世界的兩個人
一個面對面的機會
即便是隔著鐵欄杆的
一兩分鐘
我挖空心思
用盡心神
想消滅大氣層下的距離
和以億萬計的時間
好讓我們的目光交會
可我突然驚醒
守衛的鑰匙串叮噹作響
正查看著每間牢房
這是例行公事
代表地球的這邊
晚上8點了
歐洲現在幾點了？
妳又正在巴黎做什麼呢？
1976
Jam 8 malam
--Sitor Situmorang (1924- )
Untuk Francoise
Kukhayalkan kau datang dari benua lain
setelah bertahun-tahun menanti kabar--percuma
Kini kau datang seperti pencinta setia
dari dongeng pahlawan kuno.
Melintasi gunung dan laut,
terbang antar benua,
demi kasih dan persahabatan,
layak bagi Arjuna.
Kukhayalkan kau datang
berhasil meyakinkan dunia,
perlunya dua makhluk manusia
dari dua benua dan dua dunia
diberi kesempatan saling tatap muka,
dari balik jeruji besi
untuk semenit-dua.
Kukhayalkan segalanya
dengan sepenuh jiwa,
yang meluluh jarak antar angkasa
dan masa menurut hitungan kalpa,
jadi kepekatan tatapan mata.
Tiba-tiba aku terjaga
Portir dengan kunci gemerincing
mencek pintu sel--
seperti tiap kali.
Tanda di belahan bumi sini
hari jam 8 malam.
Jam berapa di Eropa?
Kau di Paris sedang apa?
Eight o’clock at night
--Sitor Situmorang, translated by Harry Aveling
For Francoise
I have dreamed of you coming from a far country
and waited year after year for your letters. Nothing.
And now you’re here, like some faithful lover
from an old legend.
Having crossed the seas and mountains,
flying from one continent to another,
come as a friend and lover,
fit for Prince Arjuna himself.
I have dreamed of you coming,
having convinced the whole world
that two human beings
from two different continents
and two different worlds
need to see each other
across iron bars
for a few minutes.
I have dreamed of it all,
with my whole heart,
breaking the distance between our skies
and the millions of years which divide us,
as our eyes meet.
Suddenly, the guard passes,
jangling his keys
as he routinely
checks the cell doors,
and I am awake again.
The sound tells me
that it is eight o’clock
at night, on this side of the world.
What time is it
in Europe?
What are you doing
In Paris?
Harry Aveling, Secrets Need Words: Indonesian Poetry, 1966-1998, (Ohio University Center for International Studies, 2001), p.212-3.
 
 

捕兔圈套
--Sylvia Plath

此處充滿了暴力——
風吹亂我的長髮直往我嘴中塞
撕去了我的聲音，而海
用反光照瞎了我，無數死掉的性命
在海中舒展、擴散，如浮油

我嘗過金雀花的惡毒
它黑色的棘刺
它黃色燭狀花穗的臨終塗油禮
一試見效，大大的美好
而且花樣繁複，如同酷刑

此處只通往一個地方
慢火烹煮，香氣四溢
條條通道越變越窄縮入空洞
這些陷阱幾乎無形無跡——
像一堆零，圈閉著虛無

縮緊，如分娩的痛
嘶不出聲來
在大熱天開了一個窟窿，一陣真空
那道琉光成了一堵透明的牆
叢集的沉靜

我察覺到平靜之下四處張羅，處心積慮
我察覺到有一雙手正捧茶杯，枯燥、粗魯
環繞著白色的瓷器
盼啊盼著他的都是些，小小的死亡！
像情人似的等著。把他興奮的

而我們，也交往過——
無數緊繃的線圈橫亙我們之間
楔子深扎難拔，每一門心思都像一個套環
朝著疾馳之物倏然一收
我也死在這陣收縮之中




The Rabbit Catcher
--Sylvia Plath

It was a place of force—
The wind gagging my mouth with my own blown hair,
Tearing off my voice, and the sea
Blinding me with its lights, the lives of the dead
Unreeling in it, spreading like oil.

I tasted the malignity of the gorse,
Its black spikes,
The extreme unction of its yellow candle-flowers.
They had an efficiency, a great beauty,
And were extravagant, like torture.

There was only one place to get to.
Simmering, perfumed,
The paths narrowed into the hollow.
And the snares almost effaced themselves—
Zeros, shutting on nothing,

Set close, like birth pangs.
The absence of shrieks
Made a hole in the hot day, a vacancy.
The glassy light was a clear wall,
The thickets quiet.

I felt a still busyness, an intent.
I felt hands round a tea mug, dull, blunt,
Ringing the white china.
How they awaited him, those little deaths!
They waited like sweethearts. They excited him.

And we, too, had a relationship—
Tight wires between us,
Pegs too deep to uproot, and a mind like a ring
Sliding shut on some quick thing,
The constriction killing me also.

巴禮給
--Sitor Situmorang (1924- )，羅浩原 譯

感覺什麼都沒變
這小城的一切
縱然已過了五十年
我初次來這裡時
是來上學

雖感覺什麼都沒變
我卻知道已歷經許多事情
內心亦然
我的心交織糾葛著

回家了
卻無法回到
當初離開的那個家邦
以及當時
那個陽光燦爛的早晨


Balige
--Sitor Situmorang (1924- )

rasa tak ada yang berubah
di kota kecil ini
walau setengah abad sudah
pertama kali di sini
aku masuk sekolah

rasa tak ada yang berubah
namun kutahu banyak terjadi
seperti juga di pedalaman
hatiku yang berdalihdalih

kembali pulang
namun tiada kembali
di negeri sekali ditinggal
dulu
di suatu pagi cerah


Balige
--Sitor Situmorang, translated by A. L. Reber.

I feel like nothing's changed
in this small city
though it's half a century since
I first entered school here

I feel like nothing's changed
though I know much has
like the heart
of my equivocating heart

I've come home
yet not come home
to a place left very much behind
before
on one sharp certain morn


Sitor Situmorang, A. L. Reber, trans., “Sitor Situmorang: Poet of Lake Toba,” Indonesia, No. 56 (Oct., 1993), pp. 99.

 
 
 
 
 
 
艾菲爾鐵塔
--Sitor Situmorang (1924- )，羅浩原 譯
獻給一位無名的自殺者
那位陌生人去了
沒留下住址
以苦水漱淨的嘴
緊緊閉著
(凡是
寧拿愛情與性命冒險
的漂泊者
莫不願對他盡吐難言之隱
然而他將繼續漂泊
迴旋、旋迴如鐵塔的光束
照在昏盲的夜)
那位陌生人去了
沒留下住址
以苦水漱淨的嘴
緊緊閉著
Tour Eiffel
--Sitor Situmorang
Kepada orang bunuh diri tak dikenal
Orang asing ini pergi
Tak meninggalkan alamat
Mulut mengumur pedih
Tertutup rapat-rapat
(barang siapa
mempertaruhkan cinta dan nyawa
dalam kembara
baginya terbuka segala rahasia
tapi ia akan terus mengembara
berputar-putar seperti sinar lampu menara
di malam buta)
orang asing ini pergi
tak meninggalkan alamat
mulut mengumur pedih
tertutup rapat-rapat
Tour Eiffel
--Sitor Situmorang (traduction de Louis-Charles Damais)
à un suicidé inconnu
Cet étranger est parti
Sans laisser d'adresse
La bouche lavée d'amertume
Et les dents étroitement serrées
(Quiconque
Met en enjeu son amour et son âme
Dans ses pérégrinations
Tous les secrets lui sont révélés
Mais il continuera à errer
A tourner comme les rayons d'un phare
Dans la nuit noire)
Cet étranger est parti
Sans laisser d'adresse
La bouche lavée d'amertume
Et les dents étroitement serrées
Louis-Charles Damais, Cent deux poèmes indonésiens, 1925-1950, Paris: Librairie d'Amérique et d'Orient, Adrien Maisonneuve, 1965, p.126. 
 

巴黎帝(國)旅館
--Sitor Situmorang (1924- ), 羅浩原 譯

30年後重遊故地
我走過這家旅館門前
但沒走進去
只在轉角的咖啡店逗留了一下
就像以前在隔天早上
我們去吃早餐牛角麵包那樣

置身泛著光澤的桌椅間
簡直就像那一次次愛的夜晚
享盡也給足喜樂的每夜
(23歲真是太美了，親愛的)
在廉價旅館的房間
拉起厚厚的絨布窗簾
燃起一根蠟燭

脫掉衣服時，妳說
吹熄了吧！
熄滅後，室內通亮了起來
妳的身體在發光

幽暗的房間
厚厚的絨布窗簾遮住的房間
被點亮了，至今
仍在燃燒

遙遠的記憶中
那個熙來攘往的巴黎
已變了樣貌

我真的在
那一夜
吹熄了蠟燭嗎？



Hotel Emp(i)re-Paris
--Sitor Situmorang

Berkunjung lagi setelah 30 tahun,
aku lewat di depan Hotelnya,
tapi tak masuk--
hanya mampir di Café, café di pojok itu
seperti esok paginya,
ketika kita sarapan Croissant

sekarang dengan meja kursi berkilat,
nyaris mengingatkan malam-malam cinta,
malam-malam menerima dan member Nikmat
(Umur 23 terlalu indah, Manis)
Di kamar-kamar hotel murah
Bergorden beledru tebal
Diterangi sebuah lilin

Ketika kau copot pakaian, berkata
Padamkan saja!
Kupadamkan, lalu kamar bertambah terang
Oleh cahaya tubuhmu

di kamar remang
di kamar bergorden beledru tebal
diterangi cahaya, kini
ternyata masih menyala

di relung kenangan
di tengah keramaian Paris
yang sudah berubah

Apakah memang pasti
malam itu
Lilin kupadamkan?



Hotel Emp(i)re, Paris
--Sitor Situmorang, translated by Harry Aveling

A visitor after thirty years
I pass the hotel,
and do not go in--
I stop at the café on the corner,
as we used to do
for morning croissants.

The furniture shines now.
I can almost remember our nights of love,
nights of giving and receiving pleasure
(Twenty-three is a beautiful age)
in cheap hotel rooms
with thick velvet curtains
lit by a single candle.

As you undressed you said:
Blow out the candle!
I blew out the candle, and the room glowed
with the brightness of your body

In a dark room
with thick velvet curtains
a light burned, and
still glows today

in a corner of my mind
in busy Paris
which has changed beyond all recognition

Did I really
blow out the candle
that night?


Harry Aveling, Secrets Need Words: Indonesian Poetry, 1966-1998, (Ohio University Center for International Studies, 2001), p.214-217.